Most"…musisz zrozumieć, że istnieje coś więcej niż jedzenie, walka, czy władza?"

IMPRINT PÅ GRAFIKENS HUS…

Pristagarna från den Första Internationella Grafiktriennalen i Warszawa: Kanaka Murakami, Peter Ford, Ewa Walawska, Henryk Krolikowski, Kasia Kijek, In Hee Bang, Stanislaw Baldyga, Leszek Holdanowicz och Tomasz Winiarski visas på Grafikens Hus i Mariefred.

5 SEPTEMBER – 24 OKTOBER 2010
IMPRINT PÅ GRAFIKENS HUS, MARIEFRED

Läs mer >>

12 SEPTEMBER
JOANNA ZAWIEJAS FILMER PÅ ArchFilm LUND

Var formuleras våra arkitektoniska begär och behov? Hur inverkar film och annan medieproduktion på vår byggda miljö? Söndagen den 12 september presenterar arkitekten Joanna Zawieja sitt arbete på Skissernas museum och visar två av sina videor.

Läs mer >>

13 SEPTEMBER – 13 OKTOBER
KINOTEKA STOCKHOLM 2010: POLSK FILMFESTIVAL

Under hösten 2010 ordnar Polska institutet i Stockholm andra upplagan av den polska filmfestivalen Kinoteka Stockholm. Det är en svensk version av festivalen med samma namn som har funnits i tio år i London.

Kinoteka Stockholm är ett gränsöverskridande arrangemang som genomförs i dialog med redan existerande festivaler, därför pågår det längre än vanliga festivaler och på flera olika platser i staden.

En av gästerna på Kinoteka 2010 är den stora regissören Agnieszka Holland, känd för filmer som Europa Europa, En ensam kvinna och Total förmörkelse. Andra gäster är bl a Andrzej Bart, manusförfattare till festivalens öppningsfilm Reversen (13 september), som fick Guldlejonen på filmfestivalen i Gdynia 2009.

Läs mer >>

Na granicy między prawdą a fikcją…

Według Huberta Saupera, twórcy głośnego „Koszmaru Darwina”, filmy dokumentalne to sfera największej wolności, jaką można osiągnąć w kinie. Podobnie myśli szkocki dokumentalista Kelvin Macdoland: „Prawdziwe życie jest bardziej interesujące i dziwniejsze od tego, co można wymyślić. Wyobraźnia ma swoje granice, a rzeczywistość jest bezgranicznie dziwna i fascynująca” – mówi.

Francuz Jean Xavier de Lestrade w wieku 25 lat zdążył dwa lub trzy razy objechać świat z kamerą. Laura Poitras, nominowana da Oscara za film „Mój kraj, mój kraj”, zanim została reżyserką przez dziesięć lat pracowała jako szef kuchni. Werner Herzog już jako nastolatek wiedział, że będzie robił filmy. Pisał historie i scenariusze, nie zrażając się odmowami z kolejnych biur produkcyjnych…

Pepita Ferrari podjęła się rzeczy niecodziennej. Realizując „Uchwycić rzeczywistość”, nakręciła w istocie dokument o… dokumencie. Reżyserka zaprosiła na plan kilkudziesięciu wybitnych twórców światowego kina dokumentalnego – filmowców różnej narodowości, o różnych poglądach i biografiach. Każdy z nich wykłada prywatną teorię dokumentu, a ów specyficzny wielogłos składa się w fascynującą opowieść o poczuciu misji i etycznych dylematach, ambicji i pokorze, potrzebie opowiadania historii i granicy między prawdą a fikcją.

„Jeśli możesz to zostawić, zostaw to” – radzi młodym reżyserom Jennifer Fox, autorka wielokrotnie nagradzanego filmu „Latanie: wyznania kobiety wolnej”. „Realizuj tylko taki temat, którego nie możesz zostawić. Robienie filmów dokumentalnych wymaga mnóstwo poświęcenia i czasu, a wynagrodzenie finansowe nie jest dość wysokie” – przekonuje. Wszystko ma zacząć się od fascynacji, wewnętrznego przymusu, który nie pozwala zignorować tematu, domagającego się realizacji. A przecież, przystępując do pracy, dokumentalista wyrusza w podróż w nieznane. Wiele zależy tu od przypadku, szczęśliwych splotów okoliczności, bohaterów, którzy doprowadzą historię do finału, klucza, według którego reżyser powiąże ze sobą fakty. Kim jest zatem twórca filmów dokumentalnych? Głosicielem prawdy, pragnącym naprawiać świat czy raczej wielkim manipulatorem, tworzącym fikcję tym niebezpieczniejszą, że opatrzoną etykietą „na faktach”?

Pepita Ferrari stawia trudne pytania, a jej rozmówcy mówią otwarcie o granicach interpretacji, władzy, jaką daje kamera i pokusie tworzenia własnej opowieści wbrew bohaterom. Na pozór film Ferrari wydaje się ascetyczny. Wypowiedzi „gadających głów” z rzadka bywają poprzetykane nielicznymi kadrami z filmów. Autorka „Uchwycić rzeczywistość” to jednak sprawna dokumentalistka. Subtelnie, choć umiejętnie prowadzi widza, snując opowieść niezwykłą i wciągającą.   Malwina Wapińska